INF�RMATE dende a Galiza

�� T R A S L A D O !!! �� T R A S L A D O !!! �� T R A S L A D O !!! �� T R A S L A D O !!!

Fri, 16 Mar 2007 13:53:55 +0000

Visto o mal funcionamento do servizo de bitacoras.com v�xome obrigado a trasladarme a outro aloxamento m�is amable. Aproveito as� para fedellar un pouco co wordpress e seguir mant�ndovos informados con moitos menos problemas.

Nova Direcci�n: o mundo de birnarem (http://birnarem.freehostia.com)

Espero que o novo espazo, freehostia (un nome chulo s� se�or jejeje) non me depare problemas no futuro, de momento vai xenial.

A bit�cora comezou coa intenci�n de ser unha bita colectiva, pero quedouse no intento jejeje. Pese a comezar ben, con 4 rexistrados en alg�n artigo por cada un a cousa foise quedando nunha t�pica bit�cora levada por unha s�a persoa, por iso decid�n cambiarlle o nome demasiado xen�rico para o que resulta ser agora de "Inf�rmate dende a Galiza" polo m�is propio de "o mundo de birnarem".

Disfrutade do novo tema que escoll�n e modifiquei lixeiramente de momento, � moi chulo, probade a pulsar o elipse que aparece � dereita de cada titular xa veredes.

�� Moitas Grazas por seguir visit�ndome !!!

o mundo de birnarem (http://birnarem.freehostia.com)

A ONU e os fabricantes de ordenadores buscan que facer coa monta�a de lixo

Thu, 08 Mar 2007 09:41:58 +0000

Julio C�sar Rivas (EFE)

Nun mundo que cada vez depende m�is de electrodom�sticos e ordenadores, o lixo electr�nico converteuse nun quebradizo de cabeza que gobernos, empresas e organizaci�ns non gobernamentais queren atallar.

Aqueles que tiveron que levantar un computador de sobremesa nalgunha ocasi�n saben que non � precisamente un produto lixeiro. Pero o que probablemente non saben � que de feito un computador sup�n un peso igual que o dun veh�culo SUV ou un rinoceronte, 1.800 quilos.

�Sorprendido?. A Universidade das Naci�ns Unidas (UNU) e o investigador alem�n Ruediger Kuehr calcularon o peso en 2004 e chegaron a esta reveladora conclusi�n.

No libro 'Computers and the Environment' ('Ordenadores e o medio ambiente'), Kuehr sinalou que a fabricaci�n dun computador de sobremesa cunha pantalla plana de 17 polgadas necesita de polo menos 240 quilos de combustibles, 22 quilos de produtos qu�micos e 1.500 quilos de auga. En total, 1,8 toneladas de produtos.

O uso de recursos no sector electr�nico � s� parte do problema. A outra cara � a xesti�n das crecentes monta�as de desperdicios electr�nicos, un problema que pasou de afectar a Europa ou EEUU a ser un dos cancros ambientais sobre todo de China, pero tam�n de Paquist�n ou a India.

O lixo electr�nico disp�rase

A Axencia Europea do Medio Ambiente calcula que o volume de 'e-lixo' aumenta tres veces m�is rapidamente que outras formas de lixo municipal ata o punto de que o volume total pronto ser� de 40 mill�ns de toneladas m�tricas, suficiente para encher unha fila de cami�ns que percorrer�a a metade da circunferencia da Terra.

Para atallar o problema, a UNU, o Programa de Medio Ambiente da ONU, a Axencia de Protecci�n Ambiental de EEUU (EPA), universidades dos cinco continentes e empresas como Dell, Microsoft, Hewlett Packard (HP) ou Philips un�ronse na iniciativa 'Solucionar o Problema de E-Lixo' (StEP, polas s�as siglas en ingl�s). O sector empresarial xa dera alg�ns pasos neste cami�o.

StEP pretende estandarizar os procesos de reciclaxe globalmente para recuperar os compo�entes m�is valiosos do lixo electr�nico, estender a vida dos produtos e harmonizar as lexislaci�ns e pol�ticas.

Neste sentido, Klaus Hieronymi, xestor ambiental de HP en Europa, declarou que un dos maiores problemas para a reciclaxe de 'e-lixo' � a falta dunha lexislaci�n homox�nea.

Decenas de leis diferentes

Cada pa�s ten diferentes obxectivos, medidas, mecanismos, ata dentro da Uni�n Europea, o que en poucos anos obrigar� a unha empresa como a HP a enfrontarse case cun centenar de leis en todo o mundo, dixo Hieronymi.

O experto cifrou nun mill�n de euros anuais os custos administrativos para HP da existencia en Europa de case unha trintena de leis distintas para tratar a e-lixo. Por iso, as empresas do sector est�n a favor da homoxeneizaci�n das leis e regulamentos.

O outro factor � que para a produci�n de electrodom�sticos e computadores util�zanse metais preciosos, como o ouro ou a prata. Pero a crecente demanda doutros metais estaos convertendo en materiais de extremo valor.

Materiais como o indio, o rutenio ou o bismuto viron multiplicar o seu prezo

� o caso do indio, que se utiliza en m�is de 1.000 mill�ns de produtos cada ano, desde pantallas planas a tel�fonos celulares. Nos pasados cinco anos, os prezos do indio multiplic�ronse por seis e na actualidade � m�is caro que a prata.

A�nda as�, a reciclaxe de indio s� se realiza nun pu�ado de instalaci�ns en B�lxica, Estados Unidos e Xap�n, pa�s onde a trav�s da reciclaxe obtense case a metade das s�as necesidades dese material.

Igual sucede co bismuto, utilizado en soldaduras para evitar o uso de chumbo que duplicou os seus prezos desde 2005 e o rutenio, utilizado en resistencias e discos duros, cuxo valor multiplicouse por sete desde principios de 2006.

Pero chegar ao obxectivo final de StEP � un proceso complexo que requirir� medidas lexislativas, educaci�n dos consumidores e cambios na industria.

Kuehr sinala, por exemplo, que os fabricantes veranse obrigados a redese�ar os seus produtos para que poidan ser m�is f�ciles de reciclar e p�idanse recuperar mellor os materiais valiosos ou t�xicos.

Fonte: La ONU y los fabricantes de ordenadores buscan qu� hacer con la monta�a de basura

Instalado no sof� do teu sal�n

Thu, 08 Mar 2007 09:34:34 +0000

�Moitos cidad�ns estiman que, confortablemente instalados no sof� do seu sal�n, mirando na pequena pantalla unha sensacional fervenza de acontecementos a base de imaxes fortes, violentas e espectaculares, poden informarse con seriedade. Erro mai�sculo. Por tres raz�ns: a primeira, porque o xornalismo televisivo, estruturado como unha ficci�n, non est� feito para informar sen�n para distraer; en segundo lugar porque a sucesi�n r�pida de noticias breves e fragmentadas (unha vintena por cada telexornal) produce un dobre efecto negativo de sobreinformaci�n e desinformaci�n; e finalmente, porque querer informarse sen esforzo � unha ilusi�n m�is acorde co mito publicitario que coa mobilizaci�n c�vica. Informarse costa e � a ese prezo ao que o cidad�n adquire o dereito a participar intelixentemente na vida democr�tica.�

�La tiran�a de la comunicaci�n�, Ignacio Ramonet

Fonte: Instalado en el sof� de tu sal�n

Coordenacion do Movemento Social Ourens�n

Tue, 06 Mar 2007 10:45:21 +0000

Diversos colectivos do movemento social ourens�n po�emos a andar unha iniciativa de coordenaci�n de actividades que potencia e nosa visibilizaci�n na sociedade civil e que nos permita co�ecernos m�is a n�s mesmas e tecer redes de traballo conxunto e colaboraci�n...

Pretendemos aglutinar en pouco espazo un resumo das actividades que planeamos os diversos colectivos do movemento asociativo ourens�n...

Agard�moste nas nosas p�xinas...

Saramanganta: Movemento Social Ourens�n

Fonte: Coordenacion do Movemento Social Ourens�n

�Para cando en Coru�a ou no resto de cidades galegas?

Algo cheira a podrecido en Copenhague

Tue, 06 Mar 2007 10:41:38 +0000

Bruno Amoroso

O di�logo coas comunidades e movementos vai ben. Pero as decisi�ns est�n xa tomadas, e a paciencia ten un l�mite. As� pensou e actuado o alcalde socialdem�crata de Copenhague.

A historia, en suma, � esta: un grupo de moz*s ocupou en 1982 un edificio municipal baleiro e transformouno en centro social. En 2000, o Concello decidiu vender o complexo (a unha seita cristi� pr�xima � extrema dereita) e ordenou o desaloxo do mesmo. Namentres, o centro converteuse nun dos lugares de encontro d*s moz*s m�is politizados de Copenhague, quen cunha desenvolvida autoconsciencia cr�tica e social afirm�ronse nunha posici�n de antagonismo respecto do clima cultural predominante no pa�s desde fai 20 anos, que ve na cidade un organizado supermercado do comercio e da diversi�n. Comezaron as negociaci�ns.

*s moz*s reivindican o dereito de estar no centro por eles creado. Logo v�n a decisi�n secreta do desaloxo. Coa crecente militarizaci�n do pa�s a fin de combater o terrorismo, a polic�a danesa transformouse nunha forza antidisturbios. E a ma�� do pasado xoves, �s 7, a �casa dos squatters� � cercada por centenares de polic�as. O casos subseguinte � inimaxinable. Tod*s *s presentes son arrestad*s. A noticia e a rabia dif�ndense polas escolas e en toda a cidade. Centenares de persoas, moitos estudantes coas s�as familias, l�nzanse � r�a. Ve�en logo choques e feridos. O portavoz da polic�a de Copenhague define os incidentes como obra de �gangsters�.

A iso non se chegou subitamente ou por azar, se se quere comprender o porqu� da rabia dos mozos e da intolerancia policial e das autoridades. O pa�s v�n dunha fase na que se puxo a boceira; desenvolveu formas terribles de presi�n psicol�xica, e puxo l�mites f�sicos �s protestas d*s inmigrantes tras a publicaci�n das �caricaturas� (de Mahoma). Para *s danes*s, pensar doutros modo vese agora con sospeita.

Outras �reas de autonom�a que destacaran a este pa�s como unha illa de tolerancia e liberdade foron sufocadas. Christiania, a soada �cidade libre de Christianhaguen� vese invadida a diario pola polic�a co pretexto da loita contra a droga, a cal pode atoparse en calquera sitio da cidade, tam�n nas discotecas e nos clubs de xente �ben�.

O intento � obvio. Estes antigos cuarteis habitados por mozos e menos novos at�panse hoxe nos lindes da nova (e fea) construci�n da �pera de Copenhague regalada � cidade polo magnate dos transportes mar�timos, o home m�is rico do pa�s. Iso � que o espazo da �cidade libre� ha de servir para os estacionamentos e albergues que te�en que vender Copenhague aos turistas. Pero tampouco en escolas e universidades � mellor o clima de represi�n logo da reforma universitaria que conferiu car�cter de empresa �s universidades e conducido finalmente ao curro a aquela �ovella negra�, verdadeira c�lula vermella do pensamento cr�tico, que era a Universidade de Roskilde. En conclusi�n, pois, a f�bula do pati�o feo de Andersen est� en v�as de alterar o seu final: as milagres da natureza deixaron de estar � orde do d�a.

Bruno Amoroso

Fonte: Algo huele a podrido en Copenhague

O ideal de como debe ser unha muller afecta � sa�de de moitas

Fri, 02 Mar 2007 10:33:04 +0000

Entrevista a Ana T�vora, psiquiatra - (E. Campo)

Ana T�vora, psiquiatra, di que existe unha relaci�n entre a incorporaci�n dos valores dominantes sobre a muller e o seu malestar ps�quico. Esas premisas trad�cense en ideas como que ser boa equivale a non sentir agresividade, ser nai equivale a organizarse desde o amor e a importancia dos afectos e ser esposa sup�n controlar a sexualidade. A doutora, coordinadora do equipo de Sa�de Mental de Santa Fe (Selecta), considera que eses valores levan �s mulleres a priorizar a relaci�n cos outros como clave na s�a construci�n como suxeito, o que dificulta o proceso de individualizaci�n. T�vora ofreceu unha conferencia titulada �A importancia do amor de parella na construci�n da identidade das mulleres� no Centro de Profesorado e Recursos -CPR- de Avil�s.

- �Que ten de peculiar o tratamento de sa�de mental con mulleres?

- Ten algo especial se o profesional int�e dalg�n xeito que o feito de ser muller ou de ser home ten unha influencia. A distinci�n � consecuencia do esquema de referencia co que traballo, que se basea en que o enfermar das mulleres est� relacionado co lugar social que se lles adxudicou. O mundo externo organizou o seu mundo interno, e as mulleres adoptan ou se moldean segundo ese ideal do sistema social, o que, en moitos casos, prod�celles sufrimento e failles enfermar. Est�n condicionadas por ese ideal de �a muller� que anula a diversidade nas mulleres.

- �Cal � ese ideal de muller?

- Suponse que temos que ser boas, coidadoras, centrarnos especialmente nos fillos e na parella, o traballo ten que ser menos importante que as relaci�ns afectivas, e debemos atender as necesidades dos demais antes que as propias. � unha idea do que temos que ser que, na medida que as mulleres inc�mpreno, afecta � s�a sa�de. E iso � as� porque existen mecanismos moi sut�s para que ti fagas t�a esa construci�n social, o poder exp�n un xeito de ser que che vende como boa e ti a interiorizas.

- E romper con esas normas sup�n trastornos.

- Non sempre, hai mulleres que se adaptan ao sistema social e non te�en ning�n tipo de conflito, porque o asumen como propio. Pero hai outras que din, por exemplo: �Non, eu non quero ser coidadora�. � ent�n cando xorde o conflito porque unha parte dela pensa que se non coida non � unha boa muller, pero que se realiza os coidados non pode realizarse como persoa. Segundo a mi�a experiencia profesional, � moi dif�cil dicir non ao sistema social e quedar con toda tranquilidade, sen culpa nin conflitos.

- �Como son eses conflitos?

- A maior�a vive unha situaci�n de conflito que en moitos casos non se percibe. Realicei unha investigaci�n con grupos de m�dicas, e algunha comentaba que non deber�a estar al�, sen�n coa s�a filla. Te�en o conflito, pero non o resolven. Hai mulleres que acoden a Sa�de Mental sen pensar que hai conflito -din estar a gusto sendo amas de casa- pero sofren os s�ntomas, como crises de p�nico cando van facer a compra ao supermercado.

- �E que papel desempe�a o amor en todo isto?

- Tres investigadoras estamos realizando un proxecto de investigaci�n sobre o amor e as pr�cticas das mulleres. � moi importante a relaci�n entre o amor pasional e determinados problemas na vida das mulleres. O amor de parella prior�zase como algo que d� a identidade. A relaci�n cun home � imprescindible para a s�a definici�n, e canto m�is central � esa idea m�is dificultades existen para despregar as s�as outras capacidades. A idea de que a parella � o m�is importante non s� a te�en amas de casa, t��ena desde mozas de 17-18 anos que non te�en noivo e senten que son menos que as demais, ou mulleres que sendo independentes dinche: �� que estou soa�. Se se potencia que para constitu�rche como muller o central � que che queiran e que ti queiras, e ter unha relaci�n de parella, iso leva a sobrevalorizar o afectivo.

- �Est� relacionada esa tiran�a do afectivo cos malos tratos?

- Existe na medida en que as mulleres que son v�timas de violencia non poden elaborar o feito de que o amor de parella non sexa o lugar onde elas poden atopar o que lles falta, � dicir, est�n empe�adas en atopar algo na parella -o afectivo, o pasional- porque consideran que o que lles falta ten que vir necesariamente de que un home as queira. E a�nda que ese home est� mostr�ndolle diariamente que lle fai dano, a fantas�a de que poida encher as carencias que ela ten faille seguir na relaci�n en contra do que lle conv�n.

- Falamos de dominaci�n

- Jessica Benjamin di que a dominaci�n � un desexo dos subordinados. Chega un momento en que o feito de ser dominada conv�rtese nun desexo. O �nico xeito de sacar � muller desa situaci�n de v�tima � traballar con elas para poder desvelar as relaci�ns que existen entre a centralidade do afectivo e a frecuencia dos sentimentos de insatisfacci�n, partindo da base de que a t�a sa�de mellora na medida que sentes que podes xestionar a t�a propia vida.

- �Como � a relaci�n emocional das mulleres respecto das s�as parellas?

- As mulleres necesitan reflexionar sobre a s�a relaci�n cos homes. Moitas gastan as s�as enerx�as en dar aos homes o soporte emocional que necesitan, e non � unha relaci�n rec�proca. Eles te�en problemas que non saben resolver, en relaci�n co tipo de identidades que entran en conflito coa s�a identidade como homes. Segundo Jonadostir, as mulleres, para cubrir as s�as carencias, ded�canse a darlles ach�guelos que eles necesitan para seguir sendo suxeitos, e suxeitos p�blicos, de forma que eles utilizan estes achegues para poder seguir sendo homes p�blicos, mentres que as mulleres non reciben nada a cambio.

- �Que papel ten a educaci�n?

- Teno, sobre todo, desde unha dimensi�n preventiva. Os profesionais da educaci�n deben incorporar aspectos como a perspectiva de x�nero ou a psicolox�a social para poder velar que o tipo de interacci�ns que se dan entre os mozos e as mozas sexan relaci�ns onde se organicen v�nculos igualitarios.

Fonte: El ideal de c�mo debe ser una mujer afecta a la salud de muchas

Pon as �ltimas novidades de IG na t�a p�xina/blog

Fri, 02 Mar 2007 10:09:19 +0000

Se queres disfrutar dos titulares deste magn�fico blog (opini�n completamente imparcial e desinteresada, iso s�, baixo os efectos dun zume de maracaibo con froitas asilvestradas :D) podes utilizar un xerador de feeds dos moitos que existen en internet. Eu como exemplo po�o o da p�xina FeedFlash:

Coa direcci�n feed do blog (http://ingobernable.bitacoras.com/rss2.xml) escollede as cores que preferides na p�xina e pegade o c�digo onde queredes que apareza da vosa.

Masa Cr�tica Coru�a. 2 de marzo

Thu, 01 Mar 2007 12:01:15 +0000

O venres 2 de marzo celebrarase unha nova Masa Cr�tica Coru�a, �s 19:45h sa�mos da Praza de Mar�a Pita. � a segunda Masa Cr�tica "Especial Barrios", neste caso o protagonista � o Barrio dos Mallos.

O d�a 1, as 8 do ser�n, na Rua Francisco Tettamancy 12 (Local da Asociaci�n de Veci�os dos Mallos) presentarase a Carreira dos Medios ao que seguir� un debate sobre as mobilidade, posibilidades do uso da bici na nosa cidade, consellos de conduci�n, debate, ... Acudide tod*s *s que poidades, falaranse de datos moi interesantes para calquera cidad�n (sexa ou non ciclousuari* todav�a).

O d�a 2, �s 19:45h sair� da Praza de Mar�a Pita a masa, que percorrer� as r�as do barrio dos Mallos, para regresar m�is tarde de novo a Mar�a Pita. Esperamos ser moitos os que nos deixemos ver pola cidade, polo uso da bici como medio de transporte. �Anim�devos!

Xa est� o percorrido en bikely, a direcci�n � a seguinte: Masa Cr�tica Coru�a 02/03/07

Lembrade que para facer un paseo virtual debedes pulsar o bot�n "Start Tour" e utilizar o bot�n de ">" para ir avanzando. P�dese ampliar o mapa ao tama�o que desexedes.

Percorrido completo por r�as (9.3km): Mar�a Pita. Comezo do percorrido, Rego de Auga, Fama, A Mari�a, Cant�n Grande, Cant�n Pequeno, Juana de Vega, Compostela, Praza de Lugo, Ferrol, Juan Fl�rez, Baixada de S. Pedro, Fernando Rey, Monforte, Oidor Gregorio Tovar, San Luis, Diego Delicado, Avenida dos Mallos, Filipinas, Avenida da Sardi�eira, San Vicente, Asturias, Vizcaya, Pontedeume, San Lucas, San Isidoro, Sagrada Familia, Avenida de Arteixo, Ronda de Outeiro, Mariana Pineda, Sardi�eira, Capit�n Juan Varela, Cronista Pacheco, Felix Estrada, Alcalde Puga, Catro Cami�os, Fern�ndez Latorre, Costa da Palloza, Primo de Rivera, Linares Rivas, S�nchez Bregua, Dur�n Loriga, Huertas, San Andr�s, Estrecha de San Andr�s, Marqu�s Pontejos, P�o XII, San Agust�n, Marqu�s San Mart�n, Mar�a Pita, Mar�a Pita. Fin do percorrido.

�V�monos na bici!

Foro da Masa Cr�tica Coru�a

Por un urbanismo solidario

Thu, 01 Mar 2007 10:12:31 +0000

J. Manuel S�nchez Gordillo (CUT-BAI)

Nesta hora en que o ru�do dos esc�ndalos soan por todas partes coa corrupci�n xa case estrutural como fondo creo que � a hora de reivindicar para que se po�a en marcha o urbanismo solidario.

Para profundar nas causas da corrupci�n urban�stica galopante que nos rodea e afoga por todas partes non ser�a malo recordar unha verdade elemental que nestes momentos esquecemos con gran facilidade: cal � que � actual sistema econ�mico e de desenvolvemento que xera o capitalismo: sit�a no altar supremo e como valor indiscutible o ga�ar o m�ximo de di�eiro no m�nimo de tempo e, sexa como sexa, e � conta do que for.

Cando o Deus e o valor supremo � o ga�ar di�eiro xa non importa como se obte�a, xa sexa mediante o tr�fico de drogas, ou tr�fico de armas, a guerra, a especulaci�n do chan ou a pura e dura destruci�n sistem�tica da natureza.

Polo tanto haber� que sacar unha consecuencia elemental: o sistema capitalista, en si mesmo, � unha gran f�brica de corrupci�n posto que o seu mandamento primeiro � o beneficio privado sen l�mites e a calquera medio.

Polo tanto, a ningu�n lle deber�a sorprender que no Estado Espa�ol suceda o que est� sucedendo: que as grandes construtoras coa axuda ou a acci�n directa do capital financeiro est� pondo en marcha unha corrupci�n escandalosa cunha necesidade elemental do ser humano como � contar co chan onde poder edificar a s�a propia vivenda.

Creo que haber�a que subverter radicalmente esta filosof�a da actual orde establecida que no seu af�n por ga�ar di�eiro entra de cheo no terreo das necesidades humanas m�is elementais e conv�rteas en negocio: a cultura, o chan e a vivenda, a terra para comer ou o medicamento coa que nos temos que curar.

Como hip�critas ra��monos as vestiduras cando o�mos os esc�ndalos realmente miserables que se producen en Marbella, a case totalidade da costa, os arredores das grandes cidades, a serra de Madrid, a horta valenciana ou a �ltima alde��a do �ltimo recuncho da nosa sociedade.

Non deberiamos sorprendernos cando a terra para edificar converteuse nunha mercanc�a que compra e que se vende e que, polo tanto, espec�lase canto m�is mellor.

As condici�ns est�n dadas para a corrupci�n urban�stica, do mesmo xeito que para outras moitas corrupci�ns que ir�n sa�ndo � luz na medida que aos caza-plusval�a millonaria inter�selles ou cheire a posibilidade.

As grandes construtoras t��eno claro: o negocio consiste en comprar chan r�stico a 500 ptas. o metro cadrado, buscar a recualificaci�n dese chan e multiplicar non sei cantas veces por 1.000 o valor dese chan unha vez que o convertemos en urbano ou en urbanizable.

Quen pensan s� en ga�ar di�eiro non se parar�n en trabas legais. Basta forzar a lei mediante o suborno duns concellos ao bordo da bancarrota que est�n desexando atopar un rei Midas que lle permita facer os grandes proxectos que polos seus propios recursos financeiros raqu�ticos � imposible.

Iso no mellor dos casos. Tam�n hai sen vergo�as como un templo, que o di�eiro que lle ofrecen as grandes construtoras non o empregan para obras de interese xeral ou melloras de infraestruturas do seu pobo, sen�n que ,aproveitando que o Pisuerga pasa por Valladolid, l�vano aos seus petos a Andorra ou a Su�za ou compran os grandes caprichos da s�a vida.

Pero tam�n hai que dicir que todos os plans urban�sticos, modificaci�ns ou PGOU's te�en que ser aprobados polas Comisi�ns Provinciais de urbanismo, que son competencia da Junta de Andaluc�a, Estremadura ou Catalu�a. E dicir tam�n que a corrupci�n excedeu con moito estes entes �s veces metidos a nivel de directores xerais ou conselleiros ata os f�gados.

�Que facer ante esta situaci�n?

Deixar de lamentarnos, de mirar para outro lado ou p�r na picota �nica e exclusivamente aos concellos co que de cami�o nos cargamos a pobr�sima autonom�a local, cousa que me parece un aut�ntico disparate.

O que se deber�a facer �:

1.- Unha nova Lei do Chan pola que todo o chan urbanizable deixe de ser unha mercanc�a e conv�rtase nun dereito, po�amos por caso, do pobo andaluz ou da humanidade.

O chan r�stico cando nos PGOU�s pasen a ser urbanizables ser�n p�blicos, pagaranse aos antigos propietarios como r�sticos, posto que as� os cotizaba en facenda e os concellos que dispo�an dese chan barato ter�n que facilitar ese chan ao mesmo prezo que os compraron para a construci�n de vivendas.

� dicir, co chan ningu�n poder� facer negocio, posto que ser� un dereito cidad�n que ve�a a cubrir unha necesidade humana b�sica como � a de dispor dun teito.

Deste xeito, non hai especulaci�n que valla. Os concellos, as comunidades aut�nomas ou o Estado ou as cooperativas poder�n facer vivendas p�blicas, baratas e dignas e sobre todo ao alcance das persoas concretas que as demandan.

2.-Nova Lei das Facendas locais que permitan aos concellos dispor da forza econ�mica suficiente para non deixarse tentar por ning�n especulador ou corruptor, e atender aos servizos crecentes que asumiron a s�a competencia absoluta pero sen un duro para levalas a cabo.

Levan moitos anos os concellos solicitando un financiamento equitativo ao Estado do 33, 33, 33 que nos equipare a Europa, e sobre todo, que permita ao poder municipal o m�is pr�ximo ao cidad�n realizar as s�as tarefas con solidariedade, �tica e eficacia.

� necesaria unha descentralizaci�n con competencias pero tam�n con di�eiros para que os concellos poidan cumprir coa s�a funci�n, coa necesaria participaci�n cidad� para realizar os proxectos que os distintos pobos e cidades demandan, e demandan con xustiza.

D�as simples leis son suficientes. Leis audaces, valentes pero imprescindibles para que a �tica chegue porque todo o demais non son m�is que contos.

N�s, desde Marinaleda, a pesar de non contar con esas d�as leis que hoxe reclamamos m�is que nunca, puxemos en marcha un proxecto de urbanismo solidario que v�n realizando desde fai xa uns anos e que consistiu:

� O concello mediante compra ou expropiaci�n f�xose cunha gran bolsa de chan.

� Ese chan ofr�ceselle ao auto construtor totalmente gratu�to.

� O concello mediante un convenio coa Xunta de Andaluc�a facil�talle ao auto construtor os materiais tam�n gratu�tos.

� O concello pon os t�cnicos e o arquitecto municipal ao servizo deste proxecto de auto construci�n.

� O auto construtor pon o seu traballo desde que comezan ata que terminan as vivendas.

Deste xeito constru�mos 300 vivendas con 3 habitaci�ns, azotea, cuartos de ba�o e un patio de 100 metros cadrados� e o auto construtor s� ten que pagar o que el mesmo mediante asemblea de veci�os decidiu que neste instante � de 2.500 ptas. ao mes.

Isto demostra que � posible que o urbanismo sexa realmente solidario se se pon a vontade pol�tica, a �tica e os medios que te�amos ao noso alcance ao servizo das persoas e non do beneficio ego�sta dun pu�ado de desaprensivos.

Non � unha utop�a. Non � un conto de fadas. � algo que se pode e d�bese vir comprobar, e que, desde logo, p�dese facer.

O que me d� unha rabia infinita � que tendo tantos medios ao noso alcance malgast�molos tan disparatadamente.

E � que a econom�a debe estar ao servizo do conxunto dos seres humanos e non ao rev�s.

J. Manuel S�nchez Gordillo (CUT-BAI)

Fonte: Por un urbanismo solidario

Mais de 80% dos ind�genas da Am�rica Latina vivem na pobreza

Thu, 01 Mar 2007 09:44:34 +0000

Bruno Garcez

Um estudo rec�m-divulgado pelo Banco Mundial afirma que, apesar dos esfor�os para reduzir a pobreza na Am�rica Latina, mais de 80% dos ind�genas latino-americanos vivem na pobreza extrema, uma tend�ncia que pouco mudou desde a d�cada de 1990, quando foram registrados diversos progressos econ�micos.

O estudo analisa a situa��o vivida em cinco pa�ses latino-americanos: Bol�via, Peru, M�xico, Guatemala e Equador. O relat�rio afirma que ''onde quer que vivam, os ind�genas tendem a ser os mais pobres entre os pobres''.

O documento discute por que, mesmo hoje em dia tendo mais acesso a uma melhor educa��o e a treinamento profissional, os cerca de 28 milh�es de ind�genas latino-americanos n�o conseguem aprimorar seus padr�es de vida ou equipar�-los aos das popula��es n�o-ind�genas de seus pa�ses.

De acordo com Emmanuel Skoufias, economista-s�nior no Banco Mundial e um dos autores do relat�rio, o estudo mostra que ''devido � sua exclus�o hist�rica, os povos ind�genas continuam a ter acesso limitado a terras produtivas, servi�os b�sicos e a mercados financeiros''.

Rela��es desiguais

No meio rural, os ind�genas costumam ser afetados pela escassez de recursos como �gua corrente e eletricidade, mas tamb�m pelo acesso a estradas, que � vital para que eles possam transportar seus produtos para o mercado.

Mas o documento afirma que as rela��es desiguais entre ind�genas e n�o-ind�genas se d�o tanto nos grandes centros urbanos como no meio rural.

O estudo afirma que, no meio rural, os ind�genas s�o mais dependentes da agricultura como meio de subsist�ncia e t�m poucas oportunidades de obter empregos que n�o sejam os destinados � m�o de obra n�o qualificada.

Em rela��o aos meios urbanos, ''os trabalhadores ind�genas est�o mais propensos a trabalhar no setor informal, que padece da falta de seguran�a, acesso a benef�cios sociais, seguro sa�de e seguro desemprego''.

Segundo o relat�rio, na Guatemala, menos de 50% da popula��o ind�gena que vive nas �reas urbanas do pa�s � assalariada, contra 65% dos n�o-ind�genas. No Equador, apenas 28% de todos os ind�genas do pa�s t�m empregos formais, contra 50% do restante da popula��o do pa�s.

Diferen�as culturais

O documento tamb�m lista motivos culturais como fatores que contribuem para a situa��o. ''Os ind�genas tradicionais do continente americano se v�em antes de tudo como membros de suas comunidades. Essa caracter�stica pode ter um efeito negativo sobre se sentirem parte integrante da for�a de trabalho e sobre sal�rios.''

O relat�rio cita o caso dos aimar�, grupo ind�gena formado por mais de 2 milh�es de pessoas na regi�o andina, em pa�ses como a Bol�via e o Peru. Segundo o texto, ''os aimar� valorizam muito a educa��o, que se afina com seus ideias de individualismo, trabalho duro e desenvolvimento pessoal e comunal''.

Mas o documento acrescenta que, apesar de louvarem as benesses oferecidas pela educa��o moderna, a cultura aimar� n�o assimila bem outras caracter�sticas da cultura moderna, enfatizando que ''a competi��o aberta est� ausente da cultura aimar�''.

Mas o estudo conclui que valores tradicionais tamb�m est�o entre as for�as das comunidades ind�genas. ''Antes de estas comunidades haverem travado contato com os europeus, entre as suas caracter�sticas estava o empreendimento, que foi esmagada por imigrantes europeus''.

O documento acrescenta, que quando esta tend�ncia foi recuperada, ''ela estava mais voltada para a comunidade do que para o indiv�duo''.

O estudo diz que, apesar de constitu�rem menos de 5% da popula��o mundial (370 milh�es de pessoas), as popula��es ind�genas em todo o mundo constitutem 15% dos pobres mundiais.

Bruno Garcez
De Washington

Fonte: Mais de 80% dos ind�genas da Am�rica Latina vivem na pobreza, diz estudo

24 febreiro, �s 17, tertulia-mani da vivenda en Mar�a Pita

Thu, 22 Feb 2007 12:30:01 +0000

O 23 de xaneiro corenta persoas baixaron de internet a Mar�a Pita, foron falando e co�ec�ndose, ca�ronse ben, fixeron a conga pola r�a real, quedaron para o 27 de febreiro.

O 27 de febreiro outros trinta e sete xunt�ronse no recuncho do sol, marcharon ao Centro Social Atreu para falar e falar de ideas e estratexias, cos desexos e medos secretos a enredar. Foi unha asamblea ben boa. Desde aquela unha parte da xente ven quedou todas as semanas no Atreu para preparar un percorrido contra a especulaci�n nos barrios. Moitos cont�monos cousas no foro de viviendadigna.org

E este s�bado, 24, �s 17:00, tertulia-mani, no recuncho do sol -ven sol- falaremos un bo anaco en Mar�a Pita, e logo decidiremos entre todos qu� facemos pola r�a abaixo. Fendas na tristeza.

Vinde, sede a asamblea, e as ideas, mans e p�s da asamblea. Traede chalecos reflectantes, sillas, termos de t�, cabalos, elefantes.

Fonte: 24 febreiro, �s 17, tertulia-mani da vivenda en mar�a pita

Galiza Indymedia

Homofobia brutal e coniv�ncia policial em Sao Paulo

Thu, 22 Feb 2007 12:25:38 +0000

O 23 de fevereiro, umha manifesta�om percorrer� a cidade de Sao Paulo (Brasil) em protesto polo aumento das agressons hom�fobas e a coniv�ncia policial. Maribolheras Prec�rias lan�a para o mesmo dia umha campanha de mail-bombing e phone bombing contra o consulado do Brasil n'A Corunha.

Este 23 de fevereiro ter� lugar em Sao Paulo umha manifesta�om de protesto com a que se in�cia a campanha "N�o se cale!", contra a onda de viol�ncia hom�foba que percorre a cidade paulista. Nas �ltimas semanas tenhem-se multiplicado os relatos de v�timas da homofobia. Os ataques sucedem-se nos lugares freq�entados por maricas e bolhos. No m�s de janeiro, na Pra�a da Rep�blica, outra pessoa foi espancada por umha banda de hom�fobos: perdeu um ril a conseq��ncia da malheira recebida. Isto ocorreu no mesmo lugar onde o jovem Edson Denis fora malhado at� a morte, em 2002.

Esta sexta, 23 de fevreiro, as Maribolhis esijiremos ao c�nsuldo Brasil na Corunha, Jes�s Garc�a Rojo, o imediato cesse das agressons hom�fogas e das coniv�ncias policiais. Basta!

Modelo de email:

� aten�om de D Jesus Garcia Rojo

A associa�om/pessoa____________________________, com DI n�____________,
como activista galega polos direitos humanos quero manifestar-lhe a minha mais en�rgica repulsa pola escalada de agressons homof�bicas que est� a ter lugar no Brasil. Estas agressons venhem acompanhadas da passividade, coniv�ncia e, �s vezes, at� cumplicidade policial. O �ltimo caso do que temos informa�om ocorreu este pssado 11 de fevereiro, quando um jovem, professor de filosofia na Universidade de Sao Paulo, foi v�tima de umha violenta malheira por parte de um grupo de hom�fobos na Alameda Santos; factos que ocorrerom diante dum destacamento policial que se negou a intervir alegando "que nom entrava na sua jurisdic�om".

Fazemos respons�vel ao governo que voc�, senhor Garcia Rojo, representa. Pedimos-lhe que fa�a chegar no dia de hoje o nosso protesto ante o embaixador e que se tramite ante as autoridades competentes.
ASDO

Galiza, 23 de fevereiro de 2007

Enviar email para: consuladobr(arrob)mundo-r(punt)com
Para fazer um seguimento da repercusom da campanha pedimo-vos que nos enviedes umha c�pia do mail para: maribolheras(arrob)hotmail(punt)com

Durante toda a manh� da sexta (venres) 23 de fevreiro bloqueamos o tel�fone do Consulado d'a Corunha: tef. 981 29 34 97
Expressa o teu protesto e solicita umha resposta!!!

Mais info em: Lan�amos campanha em solidariedade com as compas brasileiras: BASTA DE HOMOFOBIA!
Homofobia brutal e coniv�ncia policial em Sao Paulo

http://maribolheras.blog.com

O SLG advirte do dano do actual modelo de agroindustrializaci�n nos cultivos e alimentos

Thu, 22 Feb 2007 10:32:00 +0000

A agroindustrializaci�n pon estes d�as a s�a faciana m�is cheirenta e nociva nas nosas costas, pero todos os d�as estamos padecendo o dano menos visible das outras ameazas nos nosos cultivos e nos nosos alimentos, sen necesidade de que nolas pase por diante dos ollos o Ostedijk.

O Sindicato Labrego Galego, nunha nota remitida � prensa que reproducimos a continuaci�n, advirte, a ra�z do incidente do mercante Ostedijk que fumega nestes d�as vapores perigosos polas costas galegas, do dano menos visible do uso de fertilizantes qu�micos baseados en NPK (nitr�xeno, f�sforo e potasio) nos cultivos e alimentos, modelo de agroindustrializaci�n que mostra agora a s�a faciana m�is cheirenta.

�Estes d�as, a cidadan�a galega anda ocupada e preocupada co destino incerto dun barco mercante que fumega vapores perigosos. Non � por acaso, un dos ingredientes da temida carga do Ostedijk � o nitrato am�nico, que non debemos esquecer que pertence � familia dos compo�entes b�sicos dos explosivos modernos.

Sendo isto preocupante, debemos facer un pouco de memoria hist�rica sobre o papel dos fertilizantes qu�micos na consolidaci�n do modelo agroqu�mico actual. Os qu�micos alem�ns Haber e Bosch descubriron en 1910 a s�ntese do amon�aco e, al�n de valerlles o premio Nobel, este acontecemento foi a pedra chave do desenvolvemento armament�stico da primeira Grande Guerra Mundial, coa s�a conseguinte estela de devastaci�n e morte.

Nunha l�xica an�loga, p�dese ver o papel dos fertilizantes NPK (nitr�xeno, f�sforo e potasio). O Estado espa�ol importa grandes cantidades de fertilizante, xa que a s�a elaboraci�n �in situ� sup�n enormes deseconom�as sociais, ambientais e econ�micas. De certo, a s�ntese do amon�aco e os seus derivados nitroxenados � un proceso caro, ineficiente e nauseabundo; e non ten en conta estes custes en comparaci�n con outros procesos para a obtenci�n de nitr�xeno m�is naturais e sost�beis como a plantaci�n de leguminosas -que fixan nitr�xeno da atmosfera con custe ambiental e enerx�tico case cero-, ou a recuperaci�n de esterco e refugallos dom�sticos de orixe urbana. � dicir, estamos a pagar por importar adobos e pagamos por queimar nitr�xeno dom�stico.

Seguindo co f�o do nitr�xeno, non existe ning�n tipo de responsabilidade no transporte mar�timo de produtos agroalimentarios. Importamos leite, adobos, sementes; exportamos vi�o, carne, e tam�n leite e sementes, etc�tera. As consignatarias mar�timas non responden por accidentes mar�timos e explotan brutalmente �s tripulaci�ns de orixe asi�tica que precisan. � por esta raz�n que resulta �vendible� o modelo da agricultura industrial, a pesares de supor unha cat�strofe alimentaria, ambiental e social en termos de falta de soberan�a e dependencia dunhas pouqu�simas variedades de plantas que son cultivadas con dependencia aditiva en agroqu�micos NPK.

O popular 15-15-15 do saco vermello estr�gase nun m�nimo do 50% nada m�is botalo na terra por mor das primeiras choivas, o que provoca a eutrofizaci�n de regueiros e lagoas, modalidade de contaminaci�n que xa sup�n un problema grave de sa�de ambiental nalgunhas comarcas galegas. Tam�n � sabido que os fertilizantes NPK aumentan a cantidade das produci�ns, a�nda que resultan p�simos � hora de achegar calidades nutritivas e gustativas aos alimentos vexetais e animais. Por se non abondase, os NPK favorecen o ataque de pragas e doenzas nos cultivos, e maior dependencia doutros agroqu�micos de procedencia m�is preocupante e, como non, transportados en buques mercantes que bordean as nosas costas. Finalmente, os fertilizantes NPK est� a producir un dano dif�cil de corrixir en canto � perda de fertilidade e degradaci�n dos nosos solos, que son un ben prezado e de dif�cil rexeneraci�n no tempo.

Despois do devandito, poderiamos facernos a seguinte pregunta: quen paga isto? Poderiamos pensar que os pobres cidad�ns e cidad�s afectadas polas emanaci�ns das f�bricas de amon�aco ou potasa; tam�n estar�an a pagar os mari�eiros filipinos dos mercantes; e tam�n os labregos e labregas que se ven na obriga de producir cantidade en troques calidade, xa que o mercado non ofrece outra posibilidade; se cadra tam�n pagan a s�a parte Os/as nosas sufridas consumidoras e contribu�ntes que mercan alimentos p�simos, beben augas contaminadas e, por riba, pagan, sen sabelo, subsidios �s industrias agroqu�micas.

Xa se ve que a agroindustrializaci�n pon estes d�as a s�a faciana m�is cheirenta e nociva nas nosas costas; pero todos os d�as estamos padecendo o dano menos visible das outras ameazas nos nosos cultivos e nos nosos alimentos, sen necesidade de que nolas pase por diante dos ollos o Ostedijk�.

Fonte: As ameazas �non visibles� dos fertilizantes do Ostedijk

A da bici

Wed, 21 Feb 2007 12:57:56 +0000

Amaia Latorre, Barcelona

Cando eu era unha nena de seis ou sete anos aprend�n a andar en bicicleta. Era unha bici pequena, de pi��n fixo, que compart�a cos meus irm�ns e que me permitiu descubrir que era iso do equilibrio (non sen antes atropelar ao p�rroco do meu pobo, segundo din as malas linguas). Desde o primeiro momento sentinme atra�da por ese veh�culo que me permit�a moverme sen necesidade de tocar o chan cos p�s, coma se voase a niveis de chan. Era adictivo.

Segu�n crecendo e o meu so�o era ter unha bici de maior. Desgraciadamente os meus pais non se pod�an permitilo, as� que ti�a que me conformar con montar, moi de cando en vez, na bici dos meus curm�ns (que me vi�a oito tallas maior, pero iso non fac�a sen�n darlle m�is emoci�n ao asunto), ou na bici de estrada (de carreiras, chamab�moslle ent�n) do profesor de ximnasia. O poder usar tan pouco a bicicleta, no canto de facer que me esquecese dela conseguiu que cada vez a desexase m�is (tal e como dic�a Serrat na preciosa canci�n Luc�a, non hai nada m�is belo que o que nunca tiven). Pero a�nda tiven que esperar un pouco.

Chegaron os anos da universidade. Durante o primeiro ano �a al� a diario ma�� e tarde en autob�s. Naquela �poca a rede de autobuses a�nda non era moi boa, polo que non me bastaba con coller un para chegar � universidade, ti�a que facer un transbordo, o cal sup��ame unha media de corenta minutos de viaxe. Corenta minutos que multiplicados por catro supu�an m�is de d�as horas e media diarias. Pouco pr�ctico. A escusa perfecta para porme a aforrar e, �por fin!, comprarme unha bicicleta que me permitise aforrar tempo, di�eiro e, ademais, poder volver gozar d�ndolle aos pedais.

Entre os meus compa�eiros de clase hab�a outro que se desprazaba a diario en bicicleta, o resto fac�ao maioritariamente en autob�s ou andando. Isto durante o primeiro ano. Logo as cousas foron cambiando. Conforme pasaban os anos hab�a menos estudantes que usaban o autob�s, e m�is que �an compr�ndose coche. Eu segu�a sendo a da bici. A evoluci�n m�is significativa foi a do compa�eiro que tam�n vi�a en bicicleta. E digo que foi significativo porque a usou tan s� o primeiro ano. O segundo comprou unha motocicleta. Para o cuarto ano xa conseguiu un cocheci�o pequeno, que cambiou por outro de maior cilindrada no �ltimo ano de carreira. Vaia, que �a prosperando. Ou polo menos iso pensaban os meus amigos, que envexaban sen disimulo o seu novo coche.

Hoxe, quince anos despois, eu tam�n te�o coche, un pequeni�o que consome moi pouco e que uso s� cando � imprescindible. E xa non te�o unha bici, te�o tres, para cidade, para estrada, para monta�a. e estou en espera de comprarme a cuarta, a plegable que me sirva para poder viaxar a calquera lugar sen necesidade de separarme do meu medio de transporte preferido. A xente que pensaba que �a en bicicleta porque non ti�a di�eiro para comprarme un coche xa cambiar�an de opini�n, supo�o. Os que se estra�aban de que unha m�dico puidese usar a bici como medio de transporte xa se afixeron a verme e considerarano normal, supo�o. E se non � as�, d�me igual. Non cambio a bicicleta por nada. Non cambio por nada a sensaci�n de liberdade, o pracer de notar no rostro os cambios de estaci�n, a satisfacci�n de adiantar a malhumorados condutores atrapados nun atasco, o sentir que o meu corpo est� vivo, novo e san, a relaxaci�n que me proporciona a cadencia do pedaleo, a tranquilidade moral de non estar contribu�ndo a contaminar do meu entorno. �Como � que os demais non se dan conta de todo isto?, �como � que non est� a mi�a cidade chea de bicicletas? Pregunteimo infinidade de veces, e a�nda non atopei a resposta.

De pequena, cando me dedicaba a atropelar coa mi�a bici ao p�rroco do meu pobo, gust�banme moito as f�bulas. Unha das mi�as preferidas era a da lebre e a tartaruga. Encant�bame a idea de que a veloz e presuntuosa lebre puidese verse alcanzada e superada pola lenta pero persistente tartaruga. Hoxe son eu a que me sinto un pouco tartaruga no medio do v�rtice de coches. E s�ntome ga�adora. E moi orgullosa de que me sigan co�ecendo como a da bici.

Amaia Latorre

Fonte: La de la bici

Bicicleta Club de Catalunya

XXXII Festa do Queixo de Arz�a 2007

Wed, 21 Feb 2007 09:51:56 +0000

Xa estamos de novo coa festa do queixo enriba, e � unha nova oportunidade de desfrutar dun ambiente especial e dunha festa m�xica. Arz�a � un bo sitio para desconectar da rutina diaria, para escoitar boa m�sica e ir de troula, e por suposto, degustar e mercar para levar � casa o magn�fico queixo de Arz�a. Esperemos que o tempo acompa�e un pouqui�o. �V�monos por al�!

Venres, 2 de marzo

21.30h Noite de Ruada. Cantigas populares

- Mini e Mero
- Fol de Veneno
- A Rondalla Moraima

S�bado, 3 de marzo

16.30h Apertura das portas do Recinto Feiral

- Exposici�n e venda de queixos
- Obradoiro de elaboraci�n de queixo tradicional -para mozos e nenos-
- Exposici�n "Concurso Cartaz Anunciador XXXII Festa do Queixo". Na Capela da Madanela

18.00h Inauguraci�n oficial da XXXII Festa do Queixo. Na Praza da Vila

- Preg�n:Yolanda Casta�o, poeta
- Entrega de Premios "Concurso Cartaz Anunciador XXXII Festa do Queixo"
- Entrega premios I Concurso de Tapas e Pinchos Festa do Queixo
- Entrega de distinci�n � Persoa Homenaxeada

19.00h Visita autoridades recinto feiral

20.00h Charanga os Kilomberos de Monte Alto

22.00h XXXII Festival do Queixo

- La Excepci�n 22.00h No Campo da Feira
- Macaco 23.45h No Campo da Feira
- Dios Ke Te Crew 01.45h Na Praza da Vila

Domingo, 4 de marzo

10.00h Apertura do recinto feiral: exposici�n e venda de queixos

10.00h Grupo Gaiteiros Froito Novo

11.00h Grupo Gaiteiros Os Melidaos

12.00h Charanga Os Amigos

12.00h Demostraci�n elaboraci�n de Queixo de Arz�a. No Recinto Feiral

13.00h Charanga Os Festicultores

13.30h Degustaci�n do Queixo Arz�a-Ulloa. No Recinto Feiral

17.00h Xincana tem�tica do queixo de Arz�a. No Recinto Feiral

19.00h XXXII Festival do Queixo

- Son de Seu 19.00h No Campo da Feira
- Treixadura 21.00h No Praza da Vila

Concurso de tapas e pinchos "Festa do Queixo" nos establecementos de hostalar�a e bares de Arz�a, o venres 2 e s�bado 3 de marzo.

En colaboraci�n coa Asoc. Hostaleiros de Arz�a e C.R.D.O. Arz�a-Ulloa

Fonte: XXXII Festa do Queixo de Arz�a

M�is informaci�n e novas en Concello de Arz�a