:: INFÓRMATE dende a Galiza ::

Marcha contra o secuestro de Julio López, testigo no xuízo contra torturadores da ditadura arxentina

Archivado en Denuncias • Fecha: 29-09-2006 13:13

Máis de vinte mil persoas marcharon onte en Capital Federal, de Congreso a Praza de Maio, para esixir a aparición con vida de Jorge Julio López. Tamén houbo unha gran mobilización na cidade de Córdoba e outras en Neuquén, Paraná e Bahía Blanca, no marco da Xornada Nacional de Protesta e Mobilización convocada por organismos de dereitos humanos, xunto a agrupacións sindicais, estudiantís, de traballadores desocupados e partidos políticos.

A única oradora do acto en Praza de Maio foi Nilda Eloy, da Asociación de Ex Detidos Desaparecidos, quen deu lectura ao documento realizado polo Espazo Memoria, Verdade e Xustiza. O texto contou coa adhesión de centenares de organizacións nacionais e de máis de dez países.

Malia quen afirma que sería un erro criticar nestes momentos á administración Kirchner, xa que a desaparición de López sería produto de sectores de ultradereita que en casa Rosada non controlarían, o ton maioritario dos manifestantes foi moi crítico co accionar do goberno, xa que o percibe como cómplice da impunidade con que aínda gozan os xenocidas responsables da última ditadura militar.

Isto é sinalado no documento Multisectorial, no que se denuncia que “malia os feitos de Ponte Pueyrredón, onde participou activamente o aparello represivo de Camps-Etchecolatz, decatámonos agora, por boca do propio Ministro de Seguridade da Provincia de Bos Aires, que 60 policías da bonaerense que se desempeñaron en campos de concentración seguían en funcións ata o venres pasado. Isto é unha aberración que só xera máis impunidade ¿Era necesaria a desaparición de Julio e a nosa reclamación para que os botasen?”.

O documento critica ademais a quen seguen sostendo (incluída a súa familia, que se negou a participar da marcha de hoxe) a hipótese de que López estaría perdido: “a case dez días da desaparición de Julio non admitimos que se nos diga que pode estar perdido debaixo dunha ponte. ¿Tantas pontes hai na zona da Prata que as forzas de seguridade aínda non puideron atopalo?”.

Documento unitario lido na marcha por Jorge Julio López

Agora, agora, resulta indispensable, Aparición con Vida e Castigo aos Culpables!

Resulta estremecedor escoitarnos coreando esta consigna novamente. Ningún de nós desexaría estar hoxe nesta Praza cantándoa. Pero aquí estamos, e somos moitos miles, porque novamente é necesario que esteamos nesta praza para esixir que o noso compañeiro Jorge Julio López apareza con vida ¡XA!

Como miles de arxentinos, trinta anos atrás Julio soñaba e loitaba por un país solidario e fraterno, con xustiza social, sen explotadores nin explotados. Ese soño e esa loita levárono a enfrontar á ditadura e a soportar o secuestro, a desaparición, a tortura.

E trinta anos despois, con 76 anos, ese mesmo soño impulsouno a sentarse fronte a un tribunal a denunciar a Etchecolatz e á ditadura xenocida, reivindicando a militancia política e a resistencia popular.

Hoxe Julio está desaparecido novamente e nós estamos aquí para esixir a súa ¡APARICIÓN CON VIDA XA! e ademais para denunciar que a maioría dos indicios apuntan a que Julio López foi secuestrado polas patotas da policía bonaerense e a dereita fascista.

Porque Julio foi un das testemuñas craves para que Etchecolatz fose condenado a reclusión perpetua en cárcere común. Porque o fiscal deste xuízo foi secuestrado por unhas horas no 2004 e ameazado para que deixase a causa. Porque durante os tres meses que durou o xuízo, os querelantes, as testemuñas, os avogados, os militantes, sufrimos innumerables ameazas. O aparello represivo intentou amedrentarnos. Anónimos, gravacións telefónicas, apertes, foron usados contra aqueles que poñían en risco a impunidade da que gozaron durante trinta anos.

Porque as ameazas seguiron logo da sentenza.

Porque coa nosa loita inclaudicable conseguimos que por primeira vez unha sentenza xudicial recoñeza que os delitos de lesa humanidade foron cometidos no marco dun xenocidio. Porque os xenocidas saben que con esta sentenza periga a impunidade da que gozan. Saben que esa é a porta para condenalos a todos e por todos os compañeiros,
non só ás cúpulas ou os poucos que poden ser recoñecidos polos superviventes.

Porque dous días despois do secuestro de Julio apareceu un cadáver fusilado cunha bala 9 mm e calcinado no Camino Negro de Punta Lara, a mesma "técnica" e o mesmo lugar onde nos anos previos á ditadura arroxaban os cadáveres dos nosos compañeiros.

Porque nunha operación mafiosa destinada a desesperar, amedrentar, atemorizar a policía bonaerense comunicou inmediatamente á prensa que ese cadáver era de Julio López, sen unha soa pericia que o confirmase.

A case dez días da desaparición de Julio non admitimos que se nos diga que pode estar perdido debaixo dunha ponte. ¿Tantas pontes hai na zona da Prata que as forzas de seguridade aínda non puideron atopalo?

Denunciamos a campaña tendente a instalar a idea dunha desaparición accidental. O luns 18 á madrugada Julio estaba con vida. Hoxe debe aparecer con vida.

E iso é responsabilidade do Goberno Nacional. Por iso esixímoslle a ¡APARICIÓN CON VIDA XA! DE JULIO LOPEZ E O CASTIGO AOS CULPABLES.

Tamén é responsabilidade deste goberno que o aparello represivo siga impune.
Malia os feitos de Ponte Pueyrredón, onde participou activamente o aparello represivo de Camps-Etchecolatz, nós escoitamos agora, por boca do propio Ministro de Seguridade da Provincia de Bos Aires, que 60 policías da bonaerense que se desempeñaron en campos de concentración seguían en funcións ata o venres pasado. Isto é unha aberración que só xera máis impunidade ¿Facía falta a desaparición de Julio e noso reclamo para que os botasen?

Preguntámonos: ¿Son só 60 na bonaerense? ¿cantos máis seguen nos seus cargos no Exército, na Armada, na Forza Aérea, na Xendarmería, na Prefectura, na Policía Federal, nas policías provinciales, na SIDE?

Que o torturador Olimpo Garay (alias Loro-Gómez), imputado como xefe do Centro Clandestino de Detención Vesubio presida e entregue, fai 12 días, o premio Círculo de Oficiais no acto da Academia Superior do Servizo Penitenciario Federal, é outra aberración que só xera máis impunidade.

Que a ESMA, sexa desaloxada parcialmente e queden miles de integrantes da armada no predio, a case dous anos de promulgada a lei de desaloxo, só xera máis impunidade.

Estes e outros feitos, permitidos e apañados desde o poder do Estado facilitan aos resabios da ditadura e os seus actuais seguidores gañar confianza e tomar forzas para iniciar accións como a que hoxe vivimos o conxunto dos arxentinos co secuestro, unha vez máis, de Julio López.

Durante 20 anos gozaron da impunidade total que lles brindaron os gobernos constitucionais. Coa nosa loita conseguimos a nulidade das leis de Obediencia debida e punto final, a reapertura das causas e a primeira sentenza na que se condena a un verdugo por xenocida.

Non permitiremos que a desaparición de Julio López sexa a resposta. Esiximos que o Goberno ordene a inmediata baixa de todos aqueles que cumpriron funcións nos campos de concentración da ditadura. Que sigan nos seus cargos só significa máis impunidade.

Esiximos xuízo e castigo para todos os xenocidas, os seus cómplices e beneficiarios civís. E hoxe como onte, co mesmo dor, coa mesma rifa, coa mesma forza, gritamos:

Agora, agora, resulta indispensable, ¡Aparición con Vida e Castigo aos Culpables!

Fonte: Documento unitario leído en la marcha por Jorge Julio López

Argentina Indymedia (Sección Derechos Humanos)
Argentina Indymedia

Hoy Julio está desaparecido y estamos aquí para exigir su ¡Aparición con vida ya!