Lei de Responsabilidade de Menores (Comunicado)
Archivado en Información (Kit do cidadán crítico) • Fecha: 31-01-2006 18:16
O goberno responde con medidas penais en detrimento de medidas sociais.
O Consello de Ministros de data 20 de xaneiro de 2006 aprobou unha nova reforma da Lei Penal do Menor (5/2000) encamiñada a endurecer e ampliar as penas privativas de liberdade.
Esta proposta do Consello de Ministros é unha volta de torca máis ao Anteproxecto de reforma de data 29 de setembro -aprobado en Consello de Ministros o 7 de outubro de 2005- que ten como único fin o aplicar medidas penais e represivas aos problemas sociais. Estas non só non dan solución aos devanditos problemas e aos conflitos de convivencia senón que aínda os agravan máis.
Desde a promulgación no ano 2000, a Lei Penal do menor sufriu tres reformas no seu articulado, á que hai que sumar estas dúas novas propostas. Todas as reformas aprobadas polo anterior goberno “popular” foron encamiñadas a alongar a duración do internamento, endurecer as condicións de vida dos menores privados de liberdade, e a dar entrada á vindicación no proceso de menores afastándoo de posibles formulacións educativas. As reformas suscitadas polo actual goberno “socialista” afondan exactamente no mesmo camiño.
Ningunha proposta nin reforma fíxose encamiñada a garantir de xeito efectivo os dereitos dos menores infractores, a promover solucións alternativas, a explorar camiños distintos á lei penal ou a dotar economicamente as medidas non privativas de liberdade.
No 2004 apróbase un regulamento que se limita a instaurar un modelo penitenciario nos centros de menores, contendo preceptos contrarios ás normas internacionais de protección de menores. Xeneralízase o illamento, o uso dos medios de contención e a aplicación de criterios sancionadores e non educativos. Máis de 160 colectivos impugnaron devandito Regulamento ante o Tribunal Supremo.
Non podemos deixar de denunciar a irresponsabilidade política dun Goberno que promove unha reforma dunha lei que atinxe á infancia sen someter a un rigoroso estudo socio-xurídico a realidade da infancia infractora, limitándose a promover reformas lexislativas “a golpe de titular”, desoíndo de xeito flagrante as voces dos Colectivos Sociais, a Plataforma de Organizacións de Infancia, os votos particulares emitidos no Consello Xeral do Poder Xudicial, ou do Defensor do Menor da Comunidade de Madrid, entre outros que se pronunciaron en contra desta reforma da lei.
Polo tanto esiximos:
- Que se respecte nas nosas leis a categoría universal do neno, e os Convenios Internacionais sobre protección de menores.
- Que se articulen novos camiños distintos a lei penal para atender aos nenos e nenas infractores, promovendo medidas sociais que eviten a comisión de delitos e se garanta así unha convivencia pacífica.
- Que se desenvolvan políticas públicas de prevención e reinserción que conteñan a reincidencia e evitándose o elevado custo que a execución das penas privativas de liberdade supón para a sociedade no seu conxunto.
- Que se apliquen en España de xeito efectivo as Normas Mínimas das Nacións Unidas para a protección dos menores privados de liberdade, derogándose o illamento nos centros de reforma, e prohibíndose o uso de armas contra os menores privados de liberdade.
- Que a privación de liberdade se converta nunha medida de exclusiva execución pública, de modo que se respecte o marco constitucional e se evite a privatización dos centros de reforma e penitenciarios.
Colectivos Firmantes:
Coordinadora de Barrios de Madrid.
Barrio Baixo de Gijón.
Nais Unidas Contra a Droga de Madrid.
Presos Galiza.
Asociación Alucinos de Madrid.
Asociación A Tavaya de Logroño.
Centro de Documentación Contra a Tortura.
Club Amigos da UNESCO de Madrid.
Asociación Prol Dereitos Humanos de Andalucía.
Asociación Apoio de Madrid.
Asapa de Zaragoza.
Centro A Sáelle-Managua de Palencia.
Asociación Fantid de Madrid.
Asociación Cultural Candea de Madrid.
Asociación Saltando Charcos de Burgos.
Xaneiro 2006
Referencias (URL para referencias)
Comentarios
Comentar
Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons.