:: INFÓRMATE dende a Galiza ::

Carta de Michael Moore respecto os acontecementos a consecuencia do furacán Katrina

Archivado en Novas Quentiñas • Fecha: 15-09-2005 13:10

Aquí vai unha carta do polifacético Michael Moore. Poderáse ou non estar conforme coas súas ideas, coa xeito de expresalas, coas súas formas, ..., pero é indudable que este home decidiu pasar á acción e isto é un exemplo para todos (que moitas veces teorizamos moito e facemos pouco). Que quere cambiar o governo porque cre que é intolerable que repitan os mesmos, pois mans a obra fai un documental con ese propósito (incluso a costa de recibir críticas e ameazas), escribe libros, fai documentais, e coordina moitos traballos como o que agora lle ocupa para axudar ás vítimas do furacán en EE.UU.

A continuación vai o texto dun escrito titulado "por fortuna o pobo estadounidense non é o seu governo"

A semana pasada pechei a miña oficina de produción en Nova York e enviei ao persoal a Nova Orleáns para axudar aos damnificados. Pedinlles a todos vostedes que colaboraren enviando alimentos, materiais e cartos en efectivo ao centro de axuda de emerxencia que establecimos na beira do lago Pontchartrain xunto cos Veteranos para a Paz. Fixémolo cando o goberno non facía nada e a Cruz Vermella aínda estaba tentando poñerse en marcha. Cada día, cada minuto eran cruciais. A xente morría, os pobres, os negros, abandonados como lixo na rúa. Tratei de conseguir axuda de inmediato.

Púxenme en contacto cos veteranos de Vietnam e cos veteranos da guerra de Irak (Veteranos para a Paz) que estaban organizando un grupo guerrilleiro de axuda dende a base. Eran o mesmo grupo que estableceu o campamento de Cindy Sheehan en Crawford e que trasladaran o Camp Casey a Luisiana.

Teño boas noticias e tamén noticias horribles que comunicar. En primeiro lugar, a resposta á miña carta solicitando axuda foi sobrecolledora. En poucos días transferimos medio millón de dólares a través da miña sitio web para financiar a nosa axuda. Eses cartos usáronse de inmediato para comprar xeradores, alimentos, auga, unha furgoneta médica móbil, tendas, teléfonos celulares, etc.

Outros de vostedes empezaron a enviar provisións ao noso campamento. Xentes de comunidades de todo o país organizaron caravanas de camións en dirección a Luisiana. Xa chegaron vinte e dous camións soamente do sur de California. Un camión de Chicago entregou dez toneladas de alimentos. Un grupo de amigos en Nova Jersey conseguiu dous camións de 8 metros, arranxáronse para que a súa comunidade os enchera de material e esta noite chegaron a Covington. Quince iMac están en camiño procedentes de California. Un home deunos o seu camión e outro camión regalado vén de Houston.

A resposta de todos vostedes á miña petición de axuda foi milagrosa. E salvou moitas, moitas vidas.

Outros decidiron vir en coche ao noso campamento para ofrecer axuda en persoa. Temos 150 voluntarios que se ocupan de facer todo o que vai xurdindo. A pasada noite descargaron vinte toneladas de alimentos dun remolque en menos de dúas horas. Cada día que pasa chegan máis voluntarios. Dormen no chan ou en tendas. Dá gusto velos. Grazas, a todos vostedes, por responder. Nunca esquecerei esta mostra de xenerosidade cara todos os esquecidos polo noso propio goberno.

A miña persoal e os veteranos traballan 18 horas ó día entregando alimentos e auga en todas partes de Nova Orleáns e nas zonas circundantes. O que viron é espantoso. Pedinlles que colguen os seus diarios de campaña na miña sitio web (www.michaelmoore.com) xunto con fotos e vídeo para que a xente saiba o que está pasando. Os medios NON amosan todo. É moitísimo peor e aínda estase facendo pouco por axudar aos que o precisan.

O noso grupo visitou moitas cidades e pobos da periferia en Misisipi e Luisiana, sitios que a Cruz Vermella e a FEMA (Federal Emergency Management Agency) non visitaron en máis dunha semana. A miúdo os nosos voluntarios son os primeiros que a xente viu chegar. Non teñen alimentos, auga nin electricidade. A xente morre a diario. Non hai cámaras de televisión para dar testemuño delo. ¡Empezaron a contar os contos que lles proporciona a Casa Branca, noticias felices que a miúdo non son verdade (como que «todo o mundo recibe 2.000 dólares»)!

A verdade é que hai cadáveres por todas partes e ninguén os recolle. A xente do meu equipo relata que na maioría das zonas non hai rastros da FEMA e moi poucos da Cruz Vermella. Pasaron máis de dúas semanas dende o furacán e non se fixo gran cousa. Chegados a este punto ¿trátase de incompetencia ou dunha negativa intencional a prestar axuda?

Por iso decidimos non agardar. E estamos moi agradecidos a todos os que se uniron a nós. Os Veteranos para a Paz e a miña persoal non nos imos de aquí (por iso agardamos que aqueles de entre vostedes que non poidan vir a Covington vaian á manifestación pacífica copatrocinada polos Veteranos para a Paz no Distrito de Columbia o 24 de setembro (United for Peace).

Se desexan axudar, isto é o que precisamos en Covington agora mesmo:

Produtos de limpeza (limpiacristais, lixivia, desinfectantes, etc.)
Aspirinas e outras medicinas básicas de compra sen receita
Auga embotellada
Produtos enlatados
Produtos de hixiene
Produtos para bebés - comida preparada para bebés, pañais de #4, #5, toalliñas, Pedialyte para as diarreas
Luvas estériles
Pilas de todas clases, dende AA a pilas de reloxo de audífonos
Voluntarios con camións e coches
Cociñas con xeradores, utensilios, traballadores
Pensen en enviar provisións en contedores reutilizables. Poñan unha lista co contido no exterior do paquete para que a xente do depósito poida clasificar os artigos con facilidade
Non se precisa roupa. Se veñen aquí, teñan presente que DEBEN ser autosuficientes. Traian unha tenda e un saco de durmir. A xente vén a Covington por estrada dende todas partes do país e con frecuencia dispón dun espazo suplementario nos seus coches para vostede ou para unha caixa extra de provisións. Para máis información, visiten o taboleiro de mensaxes dos Veteranos para a Paz

Fagan os envíos por medio de UPS a:

Veterans for Peace
Omni Storage
74145 Hwy. 25
Covington A

Grazas de novo pola súa axuda económica e o seu apoio, que foi un raio de luz neste mes vergonzoso.

Afectuosamente,
Michael Moore

Por fortuna el pueblo estadounidense no es su gobierno (castellano)

Rebelion
Manuel Talens

Publicado por Birnarem
411 lecturas • 0 Comentarios • 85 Referencias